.

oturup izliyorum alemi ve sonra yazıyorum. yazdıklarıma ise sadece ben ağlıyorum...

yol

her erkek bir yoldu benim için,
her yolculuk uzunlu kısalı ilişkiler.
her çetin yol bir kavuşmaydı.
her kavuşma yeni bir yol.
her yol bir erkekti
her santimi güçlükle keşfedilen.
yolculuklar sonsuzdu,
biletim ise kadınlığım...

yollardayım gene.
bilmediğim bir adamın teninde gezindim
günahı, yalanı unutup.
her adımın heyecanlı,
her adımım gerçek,
her adımım anlık.
yollardaydım bugün,
bir kez daha gidilmeyecek bir şehre
yolculuğun sonundayım.
aynı aşk gibi...

yollardayım, yollar paramparça

çok sevmezdim bu adamı. yani severdim de bir yere kadar derdim. canımı acıtmasına izin veremiyeceğim peh derdim. bir yere kadar dinlerdim kendisini.
ama dün bir şey oldu
ne oldu bir bilsem ama bir şey oldu.

arkadaşlarla deniz kenarı küçük bir kasabadayız. dostumun mp3ü kulağımda. başladı bu cem adrian başlamaz olaydı.
her adımda bu şarkı oldu içimde.
otobüse bindik dönüş yolunda hala bu şarkı.
durumuda uyuyordu anasını satayım.
yapma oğlum böyle şarkılar diye mail atasım var şuan. yazık bize.
bu kadar mı yahu insanlar ortak şeyleri yaşıyor artık.
canı sıkılınca yazmış olamaz değil mi bu şarkıyı bu herif ha söylesenize bana.
yazık...
keşke yazmasaydı, keşke dinlemeseydik...

ağlıyorum. insan yollarda olduğuna ağlar mı?
ağlıyor muş.

senden sonra
bir bilet aldım.
artık bilinmeyen yollara,
şehirlere, insanlara yolculuklarım...

senden sonra,
cadde üzerinde yol soran bir kız oldum.
kim nereye yollasa gittim.
kaybolmuşluğumu ise sadece kendim bildim...

ı wish this would be your color

sustum dinliyorum...